เมื่อคืนฝนตกหนัก
ฉันนอนเป็นห่วงผักกาดหอมที่แสนบอบบางในสวน
ยามเช้าผักกาดหอมเริงร่ารับแสงตะวัน
แม้ใบสีเขียวอ่อนจะเปื้อนเศษดินจากน้ำฝนกระเซ็นแต่อิ่มน้ำมีชีวิตชีวา
ผักกาดหอมแปลงนี้ต้นไม่ใหญ่นัก
ดูหรอมแหรมเพราะเจ้าของชอบเด็ดไปแกล้มยำวุ้นเส้น
นานจะได้ปุ๋ยขี้ไก่สักครั้ง ดื่มกินน้ำจากลำคลองแทนน้ำประปา
อาจเรียกได้ว่าผักกาดหอมอินทรีย์ แบบไม่มีใบ certificate
นั่งมองผักกาดหอมท่ามกลางแสงแดดอุ่นยามเช้าหลังคืนฝนตก มีความคิดใหม่ๆ เกิดขึ้น
น่าจะมีสักครั้งในชีวิตที่มนุษย์เราจะลองก้าวออกจากความเคยชิน การปกป้องดูแล หรือสิ่งที่คิดว่ามั่นคงปลอดภัยที่สุด
เพียงเพื่อที่จะได้ลิ้มลองกับความแปลกใหม่อันหอมหวาน
ได้ค้นพบศักยภาพของตัวเองที่ไม่เคยคิดมาก่อนว่ามีอยู่
บางทีอาจค้นพบความหมายใหม่ของชีวิต
เฉกเช่น…ผักกาดหอมเริงระบำ
แมวหงอย กล่าว,
กุมภาพันธ์ 17, 2008 @ 12:30 pm
ความคิดใหม่ๆ ของพี่ชาครียาที่เกิดขึ้นขณะนั่งมองผักกาดหอม มันโดนใจ “แมวหงอย” มากเลยจ้ะ ความมั่นคงปลอดภัยเป็นสิ่งที่มนุษย์ (เกือบ) ทุกคนต้องการก็จริง แต่ถ้ามันมาพร้อมกับความเคยชิน วงจรชีวิตซ้ำๆๆๆ มันก็ทำให้ร่างกาย จิตใจ และสมองของเราหยุดอยู่กับที่ และคิดว่าศักยภาพของตัวเองก็มีอยู่เท่านี้
“ความแปลกใหม่อันหอมหวาน” หรือ “ค้นพบศักยภาพใหม่ๆ ของตัวเอง” สองอย่างนี้ฟังแล้วน่าตื่นเต้นจัง มันจะตอบคำถามในเรื่อง “ความหมายของชีวิต” ที่ “แมวหงอย” มีมาตลอดชีวิตได้จริงใช่ไหมจ๊ะ
“แมวหงอย” ได้อ่านหนังสือ อัจฉริยะสร้างได้ ที่ วนิษา เรซ เขียน ยิ่งเห็นด้วยว่ามนุษย์เราจะต้องมีศักยภาพที่ซ่อนอยู่ในตัวมากมาย และมันน่าตื่นเต้นมากนะ ที่จะได้เริ่มต้นค้นหาว่าเราสามารถทำอะไรได้บ้าง ถ้าทำได้ แมวจะไม่หงอยอีกต่อไป แต่จะเป็นแมวซ่าที่ได้ออกไปค้นหาแง่มุมใหม่ๆ ของชีวิต แม้จะเสี่ยง ก็ต้องยอม
chacreeya กล่าว,
กุมภาพันธ์ 17, 2008 @ 1:35 pm
เมื่อเกิดแรงบันดาลใจ
กระโดดออกมาจากที่คุ้นชินเลยจ้ะ
ทำอะไรก็ได้ที่อยากทำ
แม้ไม่ยิ่งใหญ่ แต่รับรองได้พบความรู้สึกใหม่ๆ แน่
แล้วจะไม่เป็นแมวหงอยอีกต่อไป
ทะเลสวย กล่าว,
มิถุนายน 26, 2008 @ 8:33 am
อยากไปเป็นชาวสวนมือใหม่จังเลยค่ะ