มกราคม 28, 2009
· Filed under คู่วุ่นชุลมุนรัก · Tagged เกาะรังนก
เรือสปีดโบทแล่นด้วยความเร็วสูงฝ่าคลื่นจนเกิดละอองน้ำสีเงินกระเซ็นเป็นฝอยมาปะทะหน้า ดอกเตอร์รุจน์นั่งคอแข็งดวงตาจับจ้องไปที่เกาะสีเขียวสดสลับกับภูเขาสูงใหญ่สีเทาที่มีขนาดใหญ่ขึ้นทุกที นาน ๆ จะเหลือบตามองหญิงสาวที่ได้ชื่อว่าภรรยาที่นั่งเอนกายพิงพนักที่นั่งด้วยความขุ่นใจ เธอนอนหลับตั้งแต่ห้านาทีแรกที่ขึ้นเรือและหลับลึกเอียงคอมาถูกไหล่เขาเป็นระยะๆ
ดุจญาดากลับมาเป็นเด็กพั้งก์แต่งหน้าเข้มเขียนขอบตาล่างสีดำและสวมห่วงจมูกต่างหูและกำไลขนาดใหญ่โตเข้าชุดกัน ซึ่งสร้างความรำคาญตารำคาญใจให้เขาไม่น้อย
เมื่อเจ้าตัวก้มหน้านอนหลับโยกตัวไปมาตามแรงคลื่นทำให้เขารู้สึกหวาดเสียวว่าห่วงจมูกขนาดใหญ่ประดับด้วยเทอร์คอยท์และลูกปัดสีแดงที่ทิ้งน้ำหนักตามแรงดึงดูดของโลกจะไปคล้องกับกระดุมเสื้อเป็นโลหะทรงหมุดแหลมเหมือนปิรามิดเม็ดใดเม็ดรั้งปีกจมูกฉีกได้
เธอบอกว่าเธอเจาะลิ้นด้วย แต่ไม่กล้าใส่ห่วงที่ลิ้น เพราะผู้เป็นพ่อขู่เอาไว้ว่าถ้าเห็นจะดึงให้ลิ้นขาด
Read the rest of this entry »
มกราคม 28, 2009
· Filed under คู่วุ่นชุลมุนรัก
ดอกเตอร์ฟ้าใสสูดลมหายใจเข้าออกยาวๆ เพื่อเรียกความมั่นใจ แล้วกดกริ่งหน้าประตูรั้วอัลลอยด์ใหญ่โตและหรูหรา มองผ่านสนามหญ้าอันกว้างใหญ่เห็นบ้านรูปทรงทันสมัยหลังใหญ่แบบที่สามารถเรียกได้ว่าคฤหาสน์ของมหาเศรษฐี
หลังจากคร่ำเคร่งเรียนหนังสือตั้งแต่ระดับปริญญาตรีถึงปริญญาเอกที่เยอรมันรวมระยะเวลาสิบปี เธอสามารถคว้าปริญญาเอกมาครองด้วยวัยที่เพิ่งย่างเข้าเบญจเพส ทันทีที่เรียนจบเธอจัดแจงเก็บข้าวของ และบินกลับมาเมืองไทย โดยไม่บอกทางบ้าน จากสนามบินสุวรรณภูมิ เธอบินตรงมาที่ภูเก็ต
แผนการท่องเที่ยวบนดินแดนไข่มุกแห่งเอเชียน่าจะลุล่วงไปด้วยดี หากเธอไม่พบข่าวช็อกความรู้สึกเหมือนตกจากที่สูงในหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นบนเที่ยวบินกรุงเทพ-ภูเก็ตเสียก่อน
Read the rest of this entry »
มกราคม 28, 2009
· Filed under คู่วุ่นชุลมุนรัก
“มันเป็นใครวะ?” เสี่ยธนานั่งไม่ติด เขาคิดว่ามีโจรกระจอกจับตัวลูกสาวคนเดียวของเขาไปกักตัวเพื่อเรียกค่าไถ่ พอเจอเสียงเข้มตัวจริงเสียงจริงของเจ้าพ่อรังนกเข้าถึงกับขวัญหนีดีฝ่อปิดโทรศัพท์หนีไปเสียดื้อๆ ทำให้ติดตามต้นตอไม่ได้
Read the rest of this entry »
