เรือสปีดโบทแล่นด้วยความเร็วสูงฝ่าคลื่นจนเกิดละอองน้ำสีเงินกระเซ็นเป็นฝอยมาปะทะหน้า ดอกเตอร์รุจน์นั่งคอแข็งดวงตาจับจ้องไปที่เกาะสีเขียวสดสลับกับภูเขาสูงใหญ่สีเทาที่มีขนาดใหญ่ขึ้นทุกที นาน ๆ จะเหลือบตามองหญิงสาวที่ได้ชื่อว่าภรรยาที่นั่งเอนกายพิงพนักที่นั่งด้วยความขุ่นใจ เธอนอนหลับตั้งแต่ห้านาทีแรกที่ขึ้นเรือและหลับลึกเอียงคอมาถูกไหล่เขาเป็นระยะๆ
ดุจญาดากลับมาเป็นเด็กพั้งก์แต่งหน้าเข้มเขียนขอบตาล่างสีดำและสวมห่วงจมูกต่างหูและกำไลขนาดใหญ่โตเข้าชุดกัน ซึ่งสร้างความรำคาญตารำคาญใจให้เขาไม่น้อย
เมื่อเจ้าตัวก้มหน้านอนหลับโยกตัวไปมาตามแรงคลื่นทำให้เขารู้สึกหวาดเสียวว่าห่วงจมูกขนาดใหญ่ประดับด้วยเทอร์คอยท์และลูกปัดสีแดงที่ทิ้งน้ำหนักตามแรงดึงดูดของโลกจะไปคล้องกับกระดุมเสื้อเป็นโลหะทรงหมุดแหลมเหมือนปิรามิดเม็ดใดเม็ดรั้งปีกจมูกฉีกได้
เธอบอกว่าเธอเจาะลิ้นด้วย แต่ไม่กล้าใส่ห่วงที่ลิ้น เพราะผู้เป็นพ่อขู่เอาไว้ว่าถ้าเห็นจะดึงให้ลิ้นขาด
Read the rest of this entry »
