Chacreeya’s Weblog

หลังเรียนจบมหาวิทยาลัยก็ใช้ชีวิตร่อนเร่พเนจรเป็นนกน้อยในไร่ส้มมาหลายสิบปีค่ะ ย้ายที่อยู่เป็นว่าเล่น ข้าวของกระจัดกระจาย โดยเฉพาะหนังสือนิยายรุ่นแรกของตัวเอง ที่เพิ่งมีโอกาสได้เห็นอีกครั้งเมื่อสองปีที่แล้วนี้เอง…ต้องขอขอบคุณเพื่อนสนิทที่เชียงใหม่ที่ยังเก็บไว้ให้ครบชุด ไม่ถูกปลวกกินไปเสียก่อน

มัวแต่วุ่นวายกับการทำงานข่าว จนห่างหายจากวงการนิยายไปเกือบสิบปี ถูกกระตุกความคิดอีกครั้งก็ตอนมีชื่อ-นามสกุลปรากฎในไทยรัฐ ตอนที่มีคนติดต่อ “ร่วมงานรัก” ไปทำละคร แต่ติดต่อนักเขียนม่ได้ ตอนนั้นจำเนื้อเรื่องไม่ได้ จนต้องไปหานิยายของตัวเองในร้านเช่าหนังสือมาทบทวนความจำ
Read the rest of this entry »

เพิ่งไปฤาษีเกศ (Rishikesh) เป็นครั้งแรกค่ะ เป็นส่วนหนึ่งของโปรแกรมตะรอนทัวร์ลาดัก-แคชเมียร์ ที่แม้จะอยู่นอกเส้นทาง แต่หลอกเพื่อนร่วมทางได้สำเร็จว่าที่นี่คุณจะได้เห็นโยคีตัวเป็นๆ เดินกันเกลื่อนเมือง…แม้ว่าจะต้องนั่งรถเช่าไปมะนาลี…ประตูสู่ลาดักอีก 15 ชั่วโมงก็ถือคุ้ม
Read the rest of this entry »

ไปอินเดียทีไหรเจอเรื่องโหด มัน ฮา สมบุกสมบันไม่ซ้ำแบบกันสักที แต่ดูเหมือนทริปนี้จะสมบุกสมบันที่สุด เพราะเดินทางด้วยรถยนตร์ไปตามเส้นทางที่ได้ชื่อว่าสวยที่สุด สูงที่สุด หนาวที่สุด แห้งแล้งที่สุด และสมบุักสมบันที่สุดเส้นหนึ่งของโลก นั่นคือเส้นทางรถยนต์สู่เมืองลาดักและศรีนาการ์ในแคว้นจัมมูแคชเมียร์ เหนือสุดของอินเดีย

เิริ่มจากนิวเดลี-ฤาษีเกศ-มะนาลี-เลห์ (ลาดัก)-ศรีนาการ์ (แคชเมียร์)-จัมมู-ธรรมศาลา-อักครา

เป็น 2 สัปดาห์ของการเิผชิญกับภาวะ “สุดขั้ว” ตลอดทาง ที่เดลีเจอกับอากาศหน้าร้อนแบบทะัเลทรายที่อุณหภูมิพุ่งสูงถึง 43 องศา ในเต้นท์นอนกึ่งกลางเส้นทางมะนาลี-ลาดัก อุณหภูมิลดต่ำลงถึง -5 องศา หิมะตกและน้ำกลายเป็นน้ำแข็ง จากเส้นทางที่หิมะกรมทางอินเดียเพิ่งแซะน้ำแข็งออกให้รถผ่านไปได้เพียงสองสัปดาห์ ก็เข้าสู่เขตทะเลทรายที่เต็มไปด้วยภูเขาและดินที่เป็นส่วนหนึ่งของที่ราบสูงการาโกลัม เมืองที่เต็มไปด้วยทหารและความคุกรุ่นของการแบ่งแยกดินแดน และเมืองที่หนาวเย็นและอบอุ่นไปด้วยเสียงสวดมนต์ในวัดของท่านดาไลลามะในธรรมศาลา

ขอบอกว่าเส้นทางนี้นักผจญภัยที่ชอบความท้าทายและช่างภาพที่ชอบทิวทัศน์ที่ไม่ซ้ำแบบกันไม่ควรพลาด

นอกจากจะได้ภาพและสัมผัสกับสีสันของส่าหรี่ วัฒนธรรม และผู้คนของอินเดียที่ไม่ซ้ำแบบกันในแต่ละแคว้นและเมือง ยังได้ภาพทิวทัศน์หลากหลายในสภาพภูมิประเ้ทศที่แตกต่าง รวมทั้งได้ประสบการณ์การเดินทางครั้งหนึ่งในชีวิตที่ไม่มีวันลืม และผู้ที่บินไปลาดัก-แคชเมียร์ไม่มีโอกาสได้สัมผัสค่ะ

แล้วจะเก็บรายละเอียดระหว่างทางมาเล่าให้ฟังนะคะ

ช่วงนี้กำลังฮิตและฟิตปั่นจักรยานออกกำลังกายค่ะ

เหตุเกิดเพราะอยากเตรียมความพร้อมฝึกร่างกายไปแบกแพคประจำปีที่อินเดีย
อยากออกกำลังกายแบบแอโรบิกให้หัวใจเต้นแรงๆ ติดต่อกันเป็นเวลา 20 นาที หลังจากเล่นโยคะและสอนโยคะเหยียดยืดและฝึกหายใจมานานจนรู้สึกว่านิ่งอยู่กับตัวเองมากเกินไปแล้ว

หลังจากปรึกษากับเพื่อนว่าจะซื้อจักรยานออกกำลังกายมาปั่นตอนดูทีวี
ผลก็คือเพื่อนสวดยับว่าทำไมคอลัมนิสต์สุขภาพถึงคิดอย่างนี้
Read the rest of this entry »

เด็กๆ นักเรียนบ้านเกาะมุกด์กำลังเดินกลับบ้านในช่วงบ่ายวันศุกร์ เพราะนักเีรียนส่วนหนึ่งต้องไปละหมาดที่สุเหร่า

ไปเกาะมุกด์ จังหวัดตรังมาค่ะ นอกจากไปทำงานแล้ว ยังได้ไปว่ายน้ำกับปลาที่เกาะกระดาน เข้าไปดูถ้ำมรกต และสนอกเกิ้ลดูกัลปังหาเกือบครบเจ็ดสี ที่ด้านหน้าถ้ำใหญ่อีกด้วย…ขอบอกว่ากัลปังหาที่นี่สวยงามมากๆ

ไปครั้งนี้ไม่ได้ไปดูแค่ความสวยงามและพักในรีสอร์ทหรูๆ นะคะ เราใช้เวลา 4 วัน 4 คืนนอนพักที่ศาลาของ Save Andaman Network ริมอ่าวกวน เป็นศาลาที่ยื่นลงไปในทะเล ไร้ฝา ลมพัดตึงๆ ลืมตาตื่นก็เห็นดวงตะวันได้เลย
Read the rest of this entry »

ไปใต้ครั้งนี้เจอเรื่องแปลกใหม่สนุกสนามมากมายเลยค่ะ

ไฮไลต์อยู่ที่เกาะปอ…เกาะเล็กๆ ในจังหวัดกระบี่ที่มีคนอยู่อาศัยประมาณ 250 คน อยู่ห่างจากเกาะลันตาใหญ่เพียง 3 กิโลเมตร แต่แตกต่างกันราวฟ้ากับดิน

หลังสึนามิ เกาะลันตาใหญ่มีรีสอร์ทนับร้อยแห่ง มีนักท่องเที่ยวทั้งไทยและต่างชาติใส่ขาสั้นจู๋หรือบิกินีเดินเต็มชายหาด

หลังสึนามิ เกาะปอเป็นเกาะของคนมุสลิมที่ไม่มีรีสอร์ทแม้แต่แห่งเดียว และมีระเบียบหมู่บ้านห้ามใส่บิกินี่และห้ามกอดจูบกันในที่สาธารณะ และอื่นๆ

3 วัน 3 คืน บนเกาะปอ ได้พูดคุยกับผู้คนมากมายถึงเรื่องชีวิตหลังสึนามิและวิถีชีวิตในปัจจุบัน พบว่าชุมชนนี้แม้จะต้องทำงานออกเลและกรีดยางอย่างขันแข็งทั้งหญิงชาย แต่ช่างเข้มแข็งและมีความสุขกันเสียจริงๆ
Read the rest of this entry »

เมื่อเห็นดอกทองกวาวที่เพื่อนฉันเก็บมาวาดรูป “ลุงแดง” ก็นึกครื้มใจ ขอแกะกลีบดอกมาทำของเล่นวัยเด็ก นั่นคือ “หน้ายักษ์” ดังที่เห็นในรูปภาพ

อากาศยามเช้าในเมืองเชียงใหม่สดชื่นมาก ฉันกับเพื่อนพากันเดินจากยูนิเซิฟลัดเลาะสวนสุขภาพไปตามถนนสู่กาดพยอม อ้อมทางเ้ลียบคลองชลประทานไปด้านหลังของสำนักส่งเสริมศิลปะและวัฒนธรรม ซึ่งเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์บ้านเก่าที่เมื่อหลายปีก่อนฉันเคยติดใจบ้านเก่าสไตล์ล้านนาหลายหลังจนแอบนำมาประยุกต์เป็นบ้านของตัวเอง

บ้านเก่าอายุนับร้อยปีเหล่านั้นยังคงตั้งอยู่อย่างเงียบสงบภายใต้ต้นไม้ใหญ่ ราวเวลาจะหยุดนิ่งอยู่กับที ทว่าภายใต้ความเงียบสงบมีความเปลี่ยนแปลงและดูชีวิตชีวากว่าที่เคยเห็น
Read the rest of this entry »

เพิ่งกลับจากไปช่วยเพื่อนพาพระและสามเณรจากลาว ไทย และับังคลาเทศที่มาเรียนที่มหาวิทยาลัยสงฆ์ที่วัดสวนดอก เชียงใหม่ไปศึกษาธรรมชาติผ่านการดูนก เดินป่า และนักสืบสายน้ำที่สถานีวิจัยสัตว์ป่าดอยเชียงดาว
Read the rest of this entry »