เป็นแฟนหนังสือมานานนักหนาเลยค่ะ เพิ่งซื้อเรื่อง แม้สุดขอบฟ้า มา แต่….ตตตต ชอบเวอร์เก่ามากกว่าค่ะ อยากถามว่า

1. จะพิมพ์เวอร์ชั่นเก่ามาขายใหม่หรือไม่ค่ะ — อยากได้ง่ะ
2. ถ้าไม่พิมพ์มาขายใหม่ มีโอกาสที่
– ลงให้อ่านในเวบไหมค่ะ
– ไม่ทราบว่าเล่มเก่า สำนักพิมพ์ใดเป็นผู้พิมพ์และจัดจำหน่ายค่ะ จะตามไปถามว่ามีเหลืออ่ะเปล่า

ขอบคุณที่เขียนหนังสือน่ารักๆๆๆ มาให้อ่านนะคะ

ปลาทู

ขอโทษที่ตอบช้า เพราะเพิ่งมีโอกาสเข้ามาในบล็อกค่ะ

ก่อนอื่นต้องขอบอกว่ารู้สึกซาบซึ้งใจมากที่มีแฟนหนังสือยุคแรกๆ ที่ประทับใจในผลงานยุคแรกๆ ของชาครียามาก…ขอบคุณจริงๆ ค่ะ

สำหรับเรื่องการเปลี่ยนแปลงที่ทำให้คุณทิพาพรเสียความรู้สึกนั้น ต้องขอโทษจริงๆค่ะ

ก่อนที่จะตัดสินใจนำนิยายเก่าๆ มาพิมพ์ใหม่นั้น ดิฉันคิดมากและติดสินใจหนักเหมือนกัน รู้ว่าจะต้องมีทั้งคนติและคนชม คำถามสำคัญจึงอยู่ที่ว่าอยากให้นิยายเหล่านี้หายไป หรืออยากให้กลับมามีชีิวิตอีกครั้ง ซึ่งเมื่อตัดสินใจจะให้กลับมา ก็ำพบว่าหากนำเวอร์ชั่นเก่ามาพิมพ์ใหม่โดยไม่ปรับแก้เลย ด้วยยุคสมัยที่เปลี่ยนไป ทั้งเนื้อหาและภาษาจึงดูเชย ทั้งนี้เพราะนิยายเหล่านี้เป็นนิยายร่วมสมัย ไม่ใช่นิยายพีเรียด ดังนั้นดิฉันจึงตัดสินใจเลือกวิธีการปรับปรุงแก้ไขเพื่อให้เข้ากับยุคปัจจุบัน ซึ่งจำเป็นต้องตัดเนื้อหาบางส่วนออกไป และเพิ่มสิ่งใหม่ๆ เข้ามา ประกอบกับกาลเวลาที่ผ่านไปทำให้ผู้เขียนมีมุมมองและวิธีการนำเสนอที่เปลี่ยนไปจากเดิม จึงทำให้เรื่องราวเปลี่ยนแปลงไปดังที่เห็น

อย่างไรก็ตามไม่อยากให้เสียความรู้สึกหรือละทิ้งความรู้สึกประัทับใจที่เคยมีไปเลยนะคะ ถ้าไ่ม่ชอบเวอร์ชั่นใหม่ ก็กลับไปอ่านเวอร์ชั่นเก่าเพื่อรำลึกถึงเรื่องเก่าๆ ได้ค่ะ ดิฉันเองก็มีหนังสือหลายเล่ม หนังหลายเรื่องที่ประทับใจในวัยรุ่นที่ยังกลับไปอ่านและดูอยู่เสมอค่ะ

หวังว่าจะไม่เสียความรู้สึกจนบอกลากันไปเสียก่อนนะคะ

ขอบคุณค่ะ

เลยส่งมาเล่าสู่กันฟังนะค่ะ (แอบดีจัยเล็กๆ อิอิ)

ข้อความต่อไปนี้ออกจากยาวไปสักนิด แต่ปราถนาให้คุณชาครียาได้อ่านค่ะ

เพิ่งได้มาจับนวนิยายเก่าแก่ที่นำมาปัดฝุ่นใหม่เรื่องหนึ่ง ‘ร่วมงานรัก’ ที่หน้าคำนำนั้นเกริ่นว่าเป็นการปรับปรุงใหม่อยู่ด้วย คาดว่าคงให้เเข้ากับยุคสมัยที่เปลี่ยนไปและจับกระแสผู้อ่านที่เป็นวัยรุ่นได้มากขึ้นด้วย จึงนึกนิยมอยู่ว่าช่างมีความคิดน่านิยมเสียจริง

นวนิยายเรื่องนี้เคยได้อ่านสมัยเป็นเด็กวัยรุ่น ชอบมากกับสำนวนคำพูดและสำนวนความคิดของตัวละครเอก คือ สตรีวิทย์ ที่มีความเป็นเอกลักษณ์เฉพาะด้านความคิดของตัวละครตัวนี้ นวนิยายนี้มีฉากที่ประทับใจในคำประพันธ์หลายฉาก และเค้าโครงที่ไหลลื่นดีรวมถึงความสัมพันธ์ของตัวละครทุกตัว จึงทำให้จดจำและบันทึกไว้ในความทรงจำแม้จะอ่านเพียงครั้งเดียวและผ่านมานานร่วมสิบห้าปีแล้ว

ขอบอกว่า ในสำนวนเก่านั้น ทิพาพร ได้เสียเคยน้ำตาเพราะสำนวนของฉากหนึ่งมาแล้ว (บีบอารมณ์ให้เห็นใจนางเอกมาก)

ในส่วนของ ฉบับปี 2009 นั้น ที่คุณชาครียาได้ตกแต่งและเพิ่มเติมสีสันความสมัยใหม่เข้าไปกับนวนิยายขอชื่นชมว่าเป็นความคิดที่ดีมากๆ และทำได้ดี

แต่…..

น่าเสียดายเหลือเกิน…..เนื่องจากความไม่สัมพันธ์กันระหว่าง ‘ยุคสมัยของนิยาย’ กับ ‘ไอทีที่แต่งเติมเข้าไป’ ทำให้อ่านแล้วขัดตาขัดใจและขัดอารมณ์เสียมากมายกับนวนิยายชุดปรับปรุงใหม่นี้

- ฉากประทับใจหลายฉากถูกตัดออก หรือเปลี่ยนแปลงการกระทำ
- สำนวนคำพูดที่กินใจถูกเปลี่ยนแปลง (แม้เพียงไม่กี่คำแต่กร่อนความรู้สึกไปมากโข)
- การพยายามใส่ความเป็นสมัยใหม่เข้าไป แต่สิ่งเก่าๆ ไม่เปลี่ยนแปลง…..มันดูแปลก
- ทิ้งขว้างตัวละครหลายตัว โดยไม่ทราบว่าตอนจบเป็นอย่างไร

ที่สำคัญ

ธัชเชษฐ์….กลายเป็นคนไม่มีความโรแมนติกอย่างที่ควรจะเป็น….แล้วเป็นว่าปุบปับก็รู้สึกรักใคร่ สตรีวิทย์ขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผลรองรับ….ทั้งๆ ที่เนื้อเรื่องก่อนหน้าทะเลาะกันจะเป็นจะตายโดย…ไม่เคย…มีฉากหรือความคิดหวานแหววแวบเข้ามาเลย

โดยสรุปแล้ว…ขอเรียนว่า…ในฐานะที่เป็นผู้อ่านที่ติดตามมาตั้งแต่ฉบับเดิม สำนวนที่ปรับปรุงใหม่นี้ไม่ทราบว่าตกลงคู่พระนางชอบกับตอนไหน อย่างไร (ถ้าไม่มีการอธิบายจากอนิรุทธิ์ก็คงยังไม่รู้ตัว) เพราะมีแต่พยายามบอกเรื่องปัญหาของการแชท การนินทา และข่าวลือ….แล้วจบ

อย่างไรก็ตามนี่เป็นเพียงส่วนหนึ่งในความคิดเห็นที่อาจไม่ตรงกับใจของแฟนคุณชาครียาหลายๆ ท่าน แต่ขอได้โปรดรับฟังและพิจารณาข้อคิดเห็นนี้

เืนื่องจากที่เคยเรียกร้องให้นำนวนิยายเก่าที่ชื่นชอบมาจัดพิมพ์ใหม่นั้น เพราะว่าชอบในสำนวนหรือฉากที่ประทับใจจริงๆ (แม้จะเพียงฉากเดียว) แต่เมื่อได้เปลี่ยนแปลงไปเสียแล้วแบบหาเค้าลางเดิม (ความหวานชื่นในบทประพันธ์) แทบไม่ได้ก็เสียใจมาก เพียงอยากบอกให้คุณชาครียาทราบ

หากว่าไม่ชื่นชอบก็ต้องขอโทษมา ณ โอกาสนี้ด้วย

ทิพาพร

ขอบคุณล่วงหน้านะค่ะ