
เพิ่งกลับจากไปช่วยเพื่อนพาพระและสามเณรจากลาว ไทย และับังคลาเทศที่มาเรียนที่มหาวิทยาลัยสงฆ์ที่วัดสวนดอก เชียงใหม่ไปศึกษาธรรมชาติผ่านการดูนก เดินป่า และนักสืบสายน้ำที่สถานีวิจัยสัตว์ป่าดอยเชียงดาว
Read the rest of this entry »

เพิ่งกลับจากไปช่วยเพื่อนพาพระและสามเณรจากลาว ไทย และับังคลาเทศที่มาเรียนที่มหาวิทยาลัยสงฆ์ที่วัดสวนดอก เชียงใหม่ไปศึกษาธรรมชาติผ่านการดูนก เดินป่า และนักสืบสายน้ำที่สถานีวิจัยสัตว์ป่าดอยเชียงดาว
Read the rest of this entry »

คิดอยู่นานค่ะกว่าจะตอบตกลงเปิดเผยตัวจริงแก่สาธารณะ แต่ในที่สุด “ชาครียา” ก็ได้ให้สัมภาษณ์กับคุณพัมพ์กิ้น แห่ง “โพสต์ทูเดย์” เมื่อเร็วๆ นี้เองค่ะ ถือโอกาสหยิบบทความในโพสต์ทูเดย์มาโพสต์ในบล็อกด้วยค่ะ
นิยายร่วมสมัยสไตล์ชาครียา….
ไม่ว่าจะเป็น … ร่วมงานรัก, รักเพื่อนรัก, พันธนาการใจ, หนทางเถื่อน, รอยร้าวใจ, กลับบ้านเรานะรักรออยู่, Image Maker ปั้นหัวใจให้ปิ๊งรัก, เติมหัวใจให้เต็มรัก, เรียลลิตี้โชว์ ไฮโซไร้สารพิษ, เมโลดี้รัก, ยายอ้วนเจ้าเสน่ห์, คู่วุ่นชุลมุนรัก ฯลฯ
เหล่านี้เป็นผลงานเพียงส่วนหนึ่งในจำนวนนิยายหลากหลายเล่มของเจ้าของนามปากกา “ชาครียา” หรือชื่อจริงว่า ภัสน์วจี ศรีสุวรรณ์
Read the rest of this entry »
“การจรดคำแรกของเรื่องราวเป็นสิ่งที่่น่าหฤหรรษ์ เราไม่รู้ว่ามันจะนำเราไปที่ใด แล้วมันก็นำฉันมาที่นี่”
เป็นประโยคเปิดและประโยคปิดเรื่อง Miss Potter หนังเก่าที่กลับมาดูกี่ครั้งก็ยังประทับใจและจุดประกายฝันว่าอยากมีชีวิตเหมือนผู้หญิงคนนี้จัง
เธอคือเด็กหญิงที่รักการวาดการ์ตูนและนักเล่าเรื่องราว
เธอคือหญิงสาวที่ตัดสินใจเป็นโสดตั้งแต่วัยยี่สิบเพราะรู้ว่่ามารดาผู้ดีจะไม่หาผู้ชายที่เหมาะสมมาให้อีกแล้ว เพราะถูกเธอปฎิเสธร่ำไป
เธอเป็นสาวโสดวัยสามสิบสองที่กล้าเดินเข้าไปเสนองานในสำนักพิมพ์ที่ไม่ใช่ที่ที่สาวโสดจะไป Read the rest of this entry »

อย่าเพิ่งนึกว่านี่คือภาพการทดลองอาวุธนิวเคลียร์นะคะ
นี่คือภูเขาไฟเซมารุ ที่มองจากยอดเขาอีกยอดหนึ่ง จะเห็นภูเ้ขาไฟทั้งสามลูกที่เรียกรวม ๆ ว่า “เม้าท์โบรโม่” อยู่ในสุราบายา อินโดนีเซีย
เป็นภาพที่ถ่ายตอนไปเที่ยวอินโดนีเซียเมื่อปลายปีกลายค่ะ

ส่วนภาพนี้เป็นภูเขาไฟชื่อ “โบรโม” ที่สามารถเดินหรือขี่ม้าขึ้นไปชะโงกดูภูเขาไฟด้วยอาการ “ขาสั่น” ได้ ฉันเดินขึ้น แต่ขี่ม้าลงเหมือนหัวจะทิ่มลงจากภูเขาสูงชัน ยามม้าควบไปบนที่ราบฝุ่นลาวา ตื่นเต้นราวกับเป็นนักรบหญิงในสมัยเจงกิสข่านเชียวค่ะ
กลับมานั่งมองภาพถ่ายอีกครั้ง ดูสวยงามประทับใจ แต่เมื่อหวนนึกถึงสภาพจิตใจเรา และสถานการณ์บ้านเมืองตอนนี้ ก็อดคิดไม่ได้ว่า ช่างเหมือนภูเขาไฟที่กำลังคุกรุ่นในภาพนี้เหลือเกิน
หวังว่าอีกไม่นานคงสงบ

เมื่อคืนวานน้ำค้างลงจัด
ยามเช้าอากาศดี ออกไปเดินดูสวนผักเล็กๆ หลังบ้าน
เห็นภาพต้นกวางตุ้งน้ำค้างเกาะใบพราว สะท้อนแสงแดดอ่อนยามเช้า
อดใจไม่ไหวต้องชักภาพมาอวดกันสักหน่อย
Read the rest of this entry »
เรือสปีดโบทแล่นด้วยความเร็วสูงฝ่าคลื่นจนเกิดละอองน้ำสีเงินกระเซ็นเป็นฝอยมาปะทะหน้า ดอกเตอร์รุจน์นั่งคอแข็งดวงตาจับจ้องไปที่เกาะสีเขียวสดสลับกับภูเขาสูงใหญ่สีเทาที่มีขนาดใหญ่ขึ้นทุกที นาน ๆ จะเหลือบตามองหญิงสาวที่ได้ชื่อว่าภรรยาที่นั่งเอนกายพิงพนักที่นั่งด้วยความขุ่นใจ เธอนอนหลับตั้งแต่ห้านาทีแรกที่ขึ้นเรือและหลับลึกเอียงคอมาถูกไหล่เขาเป็นระยะๆ
ดุจญาดากลับมาเป็นเด็กพั้งก์แต่งหน้าเข้มเขียนขอบตาล่างสีดำและสวมห่วงจมูกต่างหูและกำไลขนาดใหญ่โตเข้าชุดกัน ซึ่งสร้างความรำคาญตารำคาญใจให้เขาไม่น้อย
เมื่อเจ้าตัวก้มหน้านอนหลับโยกตัวไปมาตามแรงคลื่นทำให้เขารู้สึกหวาดเสียวว่าห่วงจมูกขนาดใหญ่ประดับด้วยเทอร์คอยท์และลูกปัดสีแดงที่ทิ้งน้ำหนักตามแรงดึงดูดของโลกจะไปคล้องกับกระดุมเสื้อเป็นโลหะทรงหมุดแหลมเหมือนปิรามิดเม็ดใดเม็ดรั้งปีกจมูกฉีกได้
เธอบอกว่าเธอเจาะลิ้นด้วย แต่ไม่กล้าใส่ห่วงที่ลิ้น เพราะผู้เป็นพ่อขู่เอาไว้ว่าถ้าเห็นจะดึงให้ลิ้นขาด
Read the rest of this entry »
ดอกเตอร์ฟ้าใสสูดลมหายใจเข้าออกยาวๆ เพื่อเรียกความมั่นใจ แล้วกดกริ่งหน้าประตูรั้วอัลลอยด์ใหญ่โตและหรูหรา มองผ่านสนามหญ้าอันกว้างใหญ่เห็นบ้านรูปทรงทันสมัยหลังใหญ่แบบที่สามารถเรียกได้ว่าคฤหาสน์ของมหาเศรษฐี
หลังจากคร่ำเคร่งเรียนหนังสือตั้งแต่ระดับปริญญาตรีถึงปริญญาเอกที่เยอรมันรวมระยะเวลาสิบปี เธอสามารถคว้าปริญญาเอกมาครองด้วยวัยที่เพิ่งย่างเข้าเบญจเพส ทันทีที่เรียนจบเธอจัดแจงเก็บข้าวของ และบินกลับมาเมืองไทย โดยไม่บอกทางบ้าน จากสนามบินสุวรรณภูมิ เธอบินตรงมาที่ภูเก็ต
แผนการท่องเที่ยวบนดินแดนไข่มุกแห่งเอเชียน่าจะลุล่วงไปด้วยดี หากเธอไม่พบข่าวช็อกความรู้สึกเหมือนตกจากที่สูงในหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นบนเที่ยวบินกรุงเทพ-ภูเก็ตเสียก่อน
Read the rest of this entry »
“มันเป็นใครวะ?” เสี่ยธนานั่งไม่ติด เขาคิดว่ามีโจรกระจอกจับตัวลูกสาวคนเดียวของเขาไปกักตัวเพื่อเรียกค่าไถ่ พอเจอเสียงเข้มตัวจริงเสียงจริงของเจ้าพ่อรังนกเข้าถึงกับขวัญหนีดีฝ่อปิดโทรศัพท์หนีไปเสียดื้อๆ ทำให้ติดตามต้นตอไม่ได้
Read the rest of this entry »
เสียงคล้ายปิดประตูดังปังดังมาจากชั้นล่าง
ดอกเตอร์หนุ่มสะดุ้ง
เสียงฝีเท้าตึงๆ ดังตามมา
เขาปิดไฟทุกดวง และนั่งทำงานในห้องนอนโดยใช้ไฟจากหัวเตียง เจ้าตีนแมวคงคิดว่าไม่มีคนอยู่จึงย่ามใจเดินเสียเต็มฝ่าเท้า
เขามาทำวิจัยเรื่องโลกร้อนที่ภูเก็ตสองเดือน ส่วนดอกเตอร์นิดหน่อยเพื่อนนักวิชาการที่รู้จักกันสมัยเรียนอยู่ต่างประเทศต้องไปเป็นอาจารย์พิเศษที่กรุงเทพระยะเวลาใกล้เคียงกัน จึงตกลงแลกบ้านกันอยู่เพื่อประหยัดค่าใช้จ่ายและประหยัดพลังงานแทนการเสียเงินค่าโรงแรมและต้องใช้น้ำใช้ไฟของโรงแรมอีกเท่าตัว นอกจากแลกบ้านกันอยู่ ยังแลกรถกันใช้ เพื่อที่ต่างฝ่ายจะได้ไม่ต้องขับรถไปกลับกรุงเทพ-ภูเก็ต คิดเป็นค่าน้ำมันหลายพันบาท และคิดเป็นการปล่อยก๊าซเรือนกระจกสู่ชั้นบรรยากาศหลายกิโลกรัม
เขาจะไม่ยอมให้บ้านดอกเตอร์นิดหน่อยถูกโจรกรรมในช่วงที่เขาอยู่อาศัยเด็ดขาด!

ช่วงปีที่แล้วมีข่าวร้ายรายวัน โดยเฉพาะข่าวการเมืองเครียดๆ จนต้องบอกลาข่าวสารไปชั่วขณะ หันไปปลูกผักและเขียนนิยายโรแมนติกค่ะ
ตอนแรกคิดว่าจะเขียนให้หวานสุด ไม่ปนเจือปนประเด็นทางสังคมใดๆ แต่ก็อดไม่ได้ ไม่อยากตกเทรนด์ เลยขอแทรกเรื่อง green เข้ามาสักหน่อย เหน็บแนมพวกรักโลกและไม่รักโลกคนละเล็กละน้อยพอแสบ ๆ คันๆ เรื่องราวมันก็เลยออกมาเป็นเรื่องความรักสีชมพูแบบมีสีเขียวแทรกนิดๆ เพื่อให้ไม่เลี่ยน แบบนี้แหละค่ะ
สำหรับเรื่องนี้จะขอนำมาลงให้อ่านพอเรียกน้ำย่อยสักเล็กน้อย แต่ลงไม่จบนะคะ เพราะหนังสือวางแผนแล้วค่ะ สนใจช่วยสนับสนุนได้ค่ะ
เรื่องย่อ
เหตุชุลมุนเริ่มต้นขึ้นเมื่อดอกเตอร์รุจน์ “นักกู้โลก” ต้องไปทำวิจัยชิ้นใหญ่ที่ภูเก็ต เขาอุตส่าห์แลกรถแลกบ้านกับเพื่อนเพื่อประหยัดพลังงาน หารู้ไม่ว่ากิจกรรมเปลี่ยนบ้านสุดอินเทรนด์ครั้งนี้จะเปลี่ยนชีวิตเขาไปตลอดกาล…รวมไปถึงชีวิตของดอกเตอร์ทางเคมี แฟนสาวที่กำลังจะทดลองใช้ชีวิตคู่ร่วมกันในอีกไม่กี่วันข้างหน้า
Read the rest of this entry »